Kategoria: Wiedźmin

  • Twórczyni Animacji Z Clair Obscur Dołącza Do Projektu Wiedźmin 4

    Twórczyni Animacji Z Clair Obscur Dołącza Do Projektu Wiedźmin 4

    CD Projekt Red nie zwalnia tempa w rozbudowie zespołów dla swoich przyszłych gier RPG. Jak wynika z informacji w mediach branżowych, do warszawskiego studia, odpowiedzialnego za rozwój kolejnego Wiedźmina, dołączyła właśnie ceniona animatorka filmów przerywnikowych, Lucie Hennet. Jej doświadczenie zdobyte przy nagradzanym Clair Obscur: Expedition 33 może okazać się bezcenne dla kształtu nadchodzącej produkcji.

    Oficjalne profile zawodowe Hennet, m.in. na LinkedIn i ArtStation, potwierdzają, że rozpoczęła pracę w CD Projekt Red w lutym 2026 roku, po przeprowadzce z Francji do Warszawy. To ruch, który doskonale wpisuje się w strategiczne plany polskiego giganta.

    Doświadczenie Zdobyte W Światowym Formacie

    Przed dołączeniem do polskiego studia, Lucie Hennet pracowała dla francuskiego Sandfall Interactive od maja 2023 do grudnia 2024 roku. Jej kluczowym projektem było właśnie Clair Obscur: Expedition 33 – taktyczna gra RPG, która podbiła serca graczy i krytyków m.in. nagrodą za Najlepszą Reżyserię Artystyczną na The Game Awards i DICE Awards.

    Co konkretnie robiła? Jak sama opisuje na ArtStation, jej główne obowiązki obejmowały: „czyszczenie i uszlachetniania motion capture dla ciała i twarzy, a także zarządzanie danymi z Xsens do Unreal Engine 5. Wspierałam także sesje motion capture i przyczyniałam się do budowania pipeline’u animacji dla przerywników filmowych.”

    To doświadczenie jest nie do przecenienia. Jej reel pokazuje pracę nad surowymi danymi z mocapu, które potrafiła przekształcić w płynne, pełne emocji animacje, kluczowe dla mrocznej, "szorstkiej" estetyki Expedition 33. W praktyce chodzi o żmudne dopracowywanie każdego gestu, grymasu twarzy czy ruchu warg, by w cutscence wszystko wyglądało naturalnie i przekonująco.

    Idealne Dopasowanie Technologiczne I Wizualne

    Ta rekrutacja to nie jest przypadkowy ruch. To strategiczne posunięcie, które pokrywa się z kluczowymi wyzwaniami technologicznymi stojącymi przed Wiedźminem 4 (znanym też pod roboczym kryptonimem Polarys).

    Po pierwsze, gra ma być tworzona w Unreal Engine 5, co oznacza ostateczne pożegnanie z własnym silnikiem REDengine. Hennet ma już ponad półtora roku praktyki z UE5 właśnie w kontekście zaawansowanych animacji i cutscenek. Jej wiedza o przepływie pracy od Xsens do silnika może znacząco przyspieszyć prace nad podobnymi procesami w CDPR.

    Po drugie, studio publicznie zadeklarowało podejście „konsolowe na pierwszym miejscu” dla nowego Wiedźmina. Doświadczenie z Expedition 33, które również było projektem wieloplatformowym, jest tu bezpośrednio transferowalne. Po trzecie, estetyka Clair Obscur – dojrzała, nasycona nastrojem, często ponura – jest znacznie bliższa światu Wiedźmina niż np. kolorowy fantasy. Hennet rozumie, jak animacją budować taki właśnie klimat.

    Szersza Strategia Rekrutacyjna CD Projekt Red

    Sprowadzenie Lucie Hennet to część większej, wyraźnej tendencji. Polski producent od miesięcy wzmacnia swój dział cinematics, sięgając po talenty z najlepszych studiów RPG na świecie.

    W grudniu 2025 roku do Warszawy przeprowadził się Felix Pedulla, były starszy artysta cinematic z Larian Studios, który pracował nad fenomenalnie przyjętymi przerywnikami w Baldur’s Gate 3. Na LinkedIn napisał wtedy: „Gdy jedna przygoda się kończy, zaczyna się kolejna! Z ogromną radością ogłaszam, że dołączam do legendarnego zespołu w CD Projekt Red jako Starszy Projektant Cinematic!… Czas zamienić kości z Baldur’s Gate na polską stal.”

    To pokazuje determinację CDPR, by otaczać się ludźmi, którzy mają na koncie pracę przy absolutnie topowych grach tego gatunku. W otwartych ofertach pracy dla studia w Warszawie wciąż figurują pozycje dla animatorów gameplayu, co potwierdza, że zespół rośnie.

    Na Co Czekamy? Stan Projektu Polaris

    Wiedźmin 4 znajduje się obecnie w fazie pełnoskalowej produkcji. To ważne sformułowanie, które oznacza, że główne decyzje projektowe są już pewnie za zespołem, a praca idzie pełną parą nad wypełnianiem świata treścią. Mimo to, gra nie ukaże się w 2026 roku.

    Jak stwierdził współ-CEO CD Projekt, Michał Nowakowski: „Jedyne, co komentujemy, to to, że nie wypuszczamy gry w 2026… to po prostu pełnoskalowa produkcja, która toczy się własnym tempem.” Ta cierpliwość to znak rozpoznawczy studia po doświadczeniach z premierą Cyberpunka 2077. Jakość ma być priorytetem, a czas – czynnikiem drugorzędnym.

    Warto przypomnieć, że warszawskie studio prowadzi prace wyłącznie nad kolejnym Wiedźminem (oraz nowym IP o kryptonimie Hadar). Sequel Cyberpunka 2077 oraz Projekt Sirius (multiplayer osadzony w uniwersum Wiedźmina) są rozwijane przez zespoły w Ameryce Północnej.

    Co To Wszystko Oznacza Dla Graczy?

    Dołączenie Lucie Hennet, podobnie jak wcześniej Felixa Pedulli, to wyraźny sygnał, że CD Projekt Red stawia na najwyższą jakość narracji i prezentacji w Wiedźminie 4. Cutscenki i animacje w grach RPG nie są już tylko "ładnymi dodatkami". Są integralną częścią opowiadania historii, budowania relacji z postaciami i zanurzenia w świecie.

    Przeniesienie ciężaru z własnego silnika na Unreal Engine 5 otwiera studio na szerszą pulę specjalistów, którzy znają to narzędzie. Pozwala też skupić się na kreatywności, a nie budowaniu narzędzi od zera. Doświadczenie Hennet w budowaniu pipeline'u od zera w Sandfall może pomóc CDPR w optymalizacji własnych procesów.

    Wydaje się też, że polskie studio buduje prawdziwie międzynarodowy zespół, przyciągając ekspertów z całej Europy. To może wnieść świeże, różnorodne perspektywy do rozwoju kultowej już serii.

    Podsumowanie

    Ruch CD Projekt Red jest czytelny i przemyślany. Zamiast ogłaszać wielkie, spektakularne rekrutacje, studio konsekwentnie i po cichu dobiera do zespołu specjalistów z potwierdzonym, świetnym portfolio. Lucie Hennet, zanim trafiła do Warszawy, miała już realny, namacalny wpływ na sukces artystyczny gry chwalonej na całym świecie.

    Jej umiejętności – techniczne opanowanie mocapu w UE5 i wyczucie artystyczne potrzebne do budowania nastrojowych cinematics – trafiają w sedno potrzeb kolejnego Wiedźmina. W połączeniu z innymi niedawnymi wzmocnieniami, takimi jak Felix Pedulla, tworzy to obraz studia, które jest gotowe inwestować w każdy, nawet najmniejszy detal przyszłej opowieści.

    Czekanie na Polaris bywa frustrujące, ale takie informacje są najlepszym możliwym dowodem, że gra jest w dobrych rękach. Praca wre, zespół się wzmacnia, a doświadczenie zdobyte przy innych kultowych RPG-ach ma szansę wynieść Wiedźmina 4 na jeszcze wyższy poziom.

  • Jak jedno zakończenie zmieniło przyszłość Wiedźmina: Historia kontrowersyjnej decyzji sprzed lat

    Jak jedno zakończenie zmieniło przyszłość Wiedźmina: Historia kontrowersyjnej decyzji sprzed lat

    Artur Ganszyniec, scenarzysta oryginalnego Wiedźmina z 2007 roku, przez lata był uważany za jednego z ojców sukcesu tej serii. Podczas jednej z niedawnych, długich sesji z grą, zdradził szczere wspomnienie. Ostatnie minuty gry, które zdefiniowały kierunek całej sekweli, nazwał „pomyłką”. Pomyłką, na którą on i jego zespół pisarzy nie mieli żadnego wpływu.

    To właśnie ta niezaplanowana przez twórców historii scena, w której Geralt przyjmuje zapłatę od króla Foltesta w Vizimie, a następnie broni go przed zamachowcem-wiedźminem, na lata zdeterminowała losy serii. Zamiast otwartego zakończenia, o którym marzyli scenarzyści, gra otrzymała mocno kierunkową sekwencję, która skutecznie „wypchnęła” Wiedźmina 2 w świat politycznych intryg i królobójstwa.

    Otwarte pytanie zamknięte decyzją zarządu

    Jak wspomina Ganszyniec w swoim komentarzu, zespół pisarzy chciał zakończyć grę w sposób refleksyjny i otwarty. Przed finałowym filmem animowanym widzimy serię statycznych ilustracji z narracją Dandeliona, które podsumowują losy Geralta w Vizimie. Punktem kulminacyjnym miało być właśnie to otwarte pytanie: „Co się później stało z wiedźminem?”. Miało to zostawić pole do popisu dla wyobraźni gracza i dać twórcom swobodę w kształtowaniu kolejnych przygód.

    Plany te legły w gruzach, gdy w ostatniej fazie produkcji, bez konsultacji z zespołem narracyjnym, zarząd CD Projektu zarządził dodanie dynamicznej, animowanej przerywniki. Scenariusz do niej powstał poza głównym nurtem prac nad historią.

    „Ktoś zdecydował, pewnie zarząd, że potrzebujemy animowanego zakończenia gry. Scenariusz do tego… powstał bez faktycznego udziału zespołu od historii. Więc byliśmy, wiecie, nie do końca skupieni na tym. I to był błąd, moim zdaniem” – tłumaczy scenarzysta.

    Dlaczego to takie ważne? Skutki dla „Wiedźmina 2”

    Ta pozornie drobna ingerencja miała kolosalne konsekwencje. Filmik nie tylko bezpośrednio odpowiadał na pytanie Dandeliona, ale też wiązał ręce twórcom kontynuacji. Wiedźmin 2: Zabójcy Królów musiał bowiem podjąć wątek rozpoczęty w tej sekwencji: zamach na Foltesta i zaangażowanie w niego drugiego wiedźmina.

    To właśnie dlatego druga część tak radykalnie odchodzi od bardziej osobistej, monster-huntingowej atmosfery debiutu, stawiając na mroczną polityczną grę o trony. Fabuła skupia się na śledztwie w sprawie królobójstwa, odsuwając na dalszy plan osobistą historię Geralta, jego relacje czy tajemnicę własnego pochodzenia.

    Paradoksalnie, ten narzucony zwrot okazał się komercyjnie znakomity. Wiedźmin 2 odniósł wielki sukces sprzedażowy, umacniając pozycję CD Projektu jako giganta branży. Ganszyniec nie kryje jednak, że był to kierunek narzucony odgórnie, a nie organiczna ewolucja pomysłów jego zespołu. Jego zdaniem, to właśnie brak takiego „kagańca” pozwolił później Wiedźminowi 3 na osiągnięcie jeszcze większej swobody i epickiego rozmachu, między innymi poprzez wprowadzenie historii Ciri.

    Czy przyszłe projekty naprawią „błąd”?

    Wielu fanów zastanawia się, czy przyszłe projekty podejmą tę historyczną kontrowersję. Czy twórcy kiedykolwiek skorygują zakończenie, by lepiej oddać pierwotną, otwartą wizję Ganszyńca i jego zespołu? Sam zainteresowany pozostaje jednak realistą i raczej wątpi, by tak się stało.

    „Miejmy nadzieję, że przyszłe gry będą naprawdę dobre” – powiedział, wyrażając ogólny optymizm co do rozwoju serii. Sugeruje to, że sam traktuje ówczesną decyzję jako zamkniętą kartę w historii franczyzy, element jej dziedzictwa, z którym – mimo wszystko – trzeba się pogodzić. To, co zostało uznane za błąd, stało się fundamentem jednej z największych serii RPG wszech czasów.

    Podsumowanie

    Historia nieznanego szerzej konfliktu wewnątrz CD Projektu Red przy okazji powstawania Wiedźmina to fascyujący przypadek studyjnej polityki i twórczej wizji zderzonej z decyzjami biznesowymi. Pokazuje, jak jedna, pozornie niewielka ingerencja w ostatniej chwili produkcji może zmienić trajektorię całej serii na lata.

    Wspomnienia Ganszyńca nie są wyrazem goryczy, a raczej szczerej refleksji nad procesem twórczym. To opowieść o tym, jak wielkie dzieła kultury pop często powstają w wyniku kompromisów, niespodziewanych zwrotów akcji i decyzji podejmowanych poza pokojem pisarzy. I choć Wiedźmin odniósł światowy sukces, to jego pierwsze kroki były naznaczone wyborem, który – jak przyznaje jeden z jego architektów – nie do końca był ich własny.

  • Jak decyzja zza biurka zmieniła przyszłość Wiedźmina? Projektant o „pomyłce”, która ukształtowała drugą część

    Jak decyzja zza biurka zmieniła przyszłość Wiedźmina? Projektant o „pomyłce”, która ukształtowała drugą część

    Po prawie dwudziestu latach Artur Ganszyniec, główny projektant fabuły pierwszego „Wiedźmina”, ponownie przeszedł kultowy RPG. Jego 40-godzinna, 26-odcinkowa seria z komentarzem na YouTubie to nie tylko sentymentalna podróż, ale też ujawnienie kulisów decyzji, która na lata określiła kierunek serii. W finałowych minutach playthrougha Ganszyniec zdradził, że zaskakujące zakończenie gry – scena zamachu na króla Foltesta – było „pomyłką”. Pomyłką, na którą on i zespół scenarzystów nie mieli żadnego wpływu, a która siłą popchnęła fabułę „Wiedźmina 2” w kierunku politycznych intryg, zamiast zgłębiania postaci Geralta.

    „Ktoś zadecydował” – twist, o którym nie wiedzieli scenarzyści

    Końcówka pierwszej gry z 2007 roku dobrze zapadła w pamięć graczy. Po epilogu z narracją Dandeliona, który zadawał pytanie „Co się później stało z wiedźminem?”, następowała CG’owa scena. Przedstawiała Geralta broniącego króla Foltesta przed zabójcą, którym okazywał się… inny wiedźmin. To właśnie ten moment bezpośrednio łączył się z początkiem „Wiedźmina 2: Zabójców Królów”, gdzie Biały Wilk siedzi w lochu, podejrzany o udział w zamachu.

    Jak teraz przyznaje Ganszyniec, ten kluczowy twist powstał poza zespołem fabularnym. „Scenariusz do tego… został stworzony bez faktycznego zaangażowania zespołu od historii. Więc to było tak, że my tak naprawdę nie zwracaliśmy na to uwagi. I to był błąd, moim zdaniem” – mówił podczas swojego komentarza.

    Według jego relacji, decyzja o dodaniu animowanej przerywnika zapadła wyżej. „Ktoś zadecydował – czy to zarząd, czy [współzałożyciel CD Projekt] Michał Kiciński – że potrzebujemy animowanego zakończenia gry”. Powstał więc rozdźwięk. Narracyjny epilog, nad którym pracował Ganszyniec wraz z liderem projektu Jackiem Brzezińskim, celowo pozostawiał otwarte pytanie o przyszłość Geralta. Animowana scena natychmiast na to pytanie odpowiadała, zamykając wątek i ustanawiając konkretny punkt startowy dla kontynuacji.

    Skutki tej decyzji: od osobistej opowieści do politycznego thrillera

    Ten „błąd” miał daleko idące konsekwencje dla kształtu drugiej części. „Stało się oczywiste, że kolejna gra będzie musiała nawiązać do tego i opowiedzieć historię o wiedźminach, którzy z jakiegoś powodu zabijają królów” – tłumaczył Ganszyniec.

    Pierwotna wizja zespołu dla potencjalnego sequela była inna. Chcieli skupić się bardziej na osobistej historii Geralta, jego tożsamości, rodzinie i przeszłości. Nagła zmiana kierunku zmusiła ich do przeprojektowania koncepcji. „Wiedźmin 2” stał się grą „bardzo polityczną”, jak to ujął projektant, z „niewielką przestrzenią na zgłębianie tego, kim jest Geralt, jego rodziny, jego historii”.

    To ciekawy paradoks. Decyzja, która być może pomogła w komercyjnym sukcesie sequelu (gra sprzedała się w milionach kopii), jednocześnie – w opinii jej twórców – odebrała mu część duszy. Zamiast kontynuować kameralną, mroczną opowieść o odzyskiwaniu pamięci i tożsamości, seria wkroczyła na salony królewskie, w świat spisków i wielkiej polityki. Można się zastanawiać, jak wyglądałby świat gry, gdyby pozostał przy pierwotnym, otwartym zakończeniu.

    Krytyka wobec własnej pracy i optymizm dla remaku

    Podczas swojej gry Ganszyniec nie krył też samokrytyki dotyczącej innych elementów. O epilogu, który w dużej mierze sam implementował, mówił wprost: „To jest wyjątkowo głupie rozwiązanie projektowe. Artur, powinieneś się wstydzić”. To szczere, pozbawione patosu spojrzenie na własną pracę sprzed lat spotkało się z uznaniem widzów jego serii.

    Co ważne, projektant nie przejawia goryczy. Wręcz przeciwnie, zakończył swój playthrough wyrażając nadzieję na nadchodzący remake „Wiedźmina”, który tworzy studio Fool’s Theory we współpracy z CD Projekt RED. „Miejmy nadzieję, że remake będzie naprawdę dobrą grą” – powiedział.

    Wskazał też konkretny element, który w nowej wersji będzie prawdopodobnie wymagał dostosowania – lore Dzikiego Gonu. W oryginale z 2007 roku Król Gonu był personifikacją śmierci. Dopiero późniejsze gry (i oryginalne opowiadania Sapkowskiego) ustaliły, że to elfy w zbrojach. „Ta część prawdopodobnie będzie musiała zostać nieco zmieniona w remake’u” – przyznał, zaznaczając, że podczas prac nad pierwszą grą zespół nie wiedział jeszcze o tym późniejszym rozwinięciu.

    Wnioski: historia rozwoju gier w pigułce

    Ta historia to świetna ilustracja tego, jak decyzje biznesowe i produkcyjne, podejmowane czasem w ostatniej chwili i bez pełnej konsultacji z kluczowymi twórcami, mogą na lata kształtować całe franczyzy. Pokazuje też, jak pierwsza część „Wiedźmina”, mimo ogromnego sukcesu i miejsca w kanonie, była w pewnym sensie grą „testową”. Eksperymentem, podczas którego CD Projekt RED uczył się, jak przenieść uniwersum Sapkowskiego na ekrany monitorów, często improwizując lub działając bez pełnej wiedzy o przyszłości serii.

    Wypowiedź Ganszynieca jest cenna, bo rzadko kiedy twórcy tak otwarcie mówią o wewnętrznych tarciach i „pomyłkach”, które finalnie ukształtowały dzieło znane milionom. Jego komentarze nie umniejszają osiągnięcia, jakim był „Wiedźmin”, ale dodają mu głębi i kontekstu. Przypominają, że nawet najbardziej dopracowane światy powstają w procesie pełnym kompromisów, niespodzianek i decyzji podejmowanych pod presją czasu.

    Czy zatem remake, nad którym z taką nadzieją patrzy Ganszyniec, skoryguje tę historyczną „pomyłkę”? Czy może zachowa kultowe już zakończenie, traktując je jako integralną część dziedzictwa gry? Odpowiedź na to pytanie jest jedną z najbardziej intrygujących zagadek związanych z odświeżoną wersją. Niezależnie od tego, jaka będzie, historia ujawniona przez głównego projektanta fabuły na zawsze zmieni sposób, w jaki patrzymy na finał pierwszej przygody Geralta z Rivii.

  • Wiedźmin 3: Dziki Gon zyska drugie życie dzięki nowej wersji kultowego moda graficznego

    Wiedźmin 3: Dziki Gon zyska drugie życie dzięki nowej wersji kultowego moda graficznego

    Nadchodzi kolejna odsłona "The Witcher 3 HD Reworked Project", która obiecuje znacząco podnieść jakość wizualną gry. Modder Halk Hogan pracuje nad wersją "NextGen Edition 2026", która ma zaoferować jeszcze więcej szczegółów i realizmu, nie obciążając przy tym nadmiernie sprzętu graczy. Premiera planowana jest na ten rok.

    Kluczowe Ulepszenia

    • Znacznie poprawiona jakość tekstur i detali otoczenia.
    • Nowe animacje obiektów reagujących na wiatr.
    • Przebudowane modele postaci, pancerzy i ekwipunku.
    • Optymalizacja zapewniająca płynność działania nawet na maksymalnych ustawieniach.

    Nowa Generacja Wizualna

    "The Witcher 3 HD Reworked Project" od lat jest uznawany za jeden z najlepszych modów graficznych do "Wiedźmina 3". Jego twórca, znany jako Halk Hogan, nieustannie pracuje nad ulepszaniem wizualnej strony gry, starając się zachować oryginalny styl artystyczny CD Projekt RED. Najnowsza zapowiedź "NextGen Edition 2026" pokazuje, jak daleko można przesunąć granice wizualnej jakości. Materiały wideo prezentują bezpośrednie porównania z oryginalną wersją gry, ukazując ostrzejsze powierzchnie budynków, wyraźniej zarysowane detale krajobrazu oraz bogatsze tekstury obiektów. Szczególną uwagę zwraca realizm materiałów, takich jak cegły czy odchodząca farba, a także fizyka tkanin reagujących na podmuchy wiatru.

    Więcej Szczegółów Bez Kompromisów

    Kluczową zaletą projektu jest jego optymalizacja. Halk Hogan skupia się na przebudowie zasobów graficznych w taki sposób, aby lepiej oddawały strukturę powierzchni i detale obiektów, jednocześnie nie zwiększając drastycznie zapotrzebowania na pamięć karty graficznej (VRAM). Oznacza to ostrzejsze materiały, wyraźniejsze krawędzie i większą głębię, bez spadków wydajności. Mod wprowadza również ulepszone poziomy szczegółowości obiektów widocznych w oddali oraz zwiększony zasięg rysowania, co sprawia, że krajobrazy wyglądają spójnie nawet z daleka.

    Przebudowa Postaci i Świata

    Nadchodząca edycja moda obejmie nie tylko otoczenie, ale także postacie. Wszystkie modele postaci, pancerze Geralta oraz wyposażenie Płotki zostaną ponownie opracowane z myślą o większej szczegółowości. Celem jest wydobycie detali, które w oryginalnej wersji były ograniczone przez technologię. Mimo tych znaczących ulepszeń, mod ma pozostać w pełni zgodny z wizją artystyczną CD Projekt RED, dzięki czemu "Wiedźmin 3" nadal będzie wyglądał jak "Wiedźmin 3", ale w wersji odpowiadającej standardom graficznym na rok 2026.

    Społeczność Nie Zwalnia Tempa

    "The Witcher 3 HD Reworked Project" to tylko jeden z wielu przykładów niezwykłej aktywności sceny moderskiej "Wiedźmina 3". Gracze otrzymali już wiele modyfikacji dodających nową zawartość, rozszerzających świat gry czy przebudowujących system walki. Nawet po dziewięciu latach od premiery, dzięki wsparciu społeczności, gra potrafi wyglądać i działać jak współczesny tytuł. Zapowiedź "NextGen Edition 2026" może stać się kolejnym kamieniem milowym dla fanów graficznych ulepszeń, dowodząc, że "Wiedźmin 3" wciąż ma przed sobą długą i barwną przyszłość.

    Halk Hogan nie podał jeszcze dokładnej daty premiery "The Witcher 3 HD Reworked Project NextGen Edition 2026", ale potwierdził, że modyfikacja ma zostać udostępniona w tym roku. Wcześniejsze wersje moda są już dostępne i nadal stanowią najlepszy wybór dla graczy pragnących odświeżyć grafikę "Dzikiego Gonu".

    Źródła

  • The Witcher’s 90s Game Dream: A Tale of „Absolute Idiocy” and Missed Opportunities

    The Witcher’s 90s Game Dream: A Tale of „Absolute Idiocy” and Missed Opportunities

    Choć światowy sukces serii gier o Wiedźminie kojarzony jest niemal wyłącznie z CD Projekt RED, historia cyfrowych przygód Geralta mogła zacząć się znacznie wcześniej. Już w połowie lat 90. polskie studio Metropolis Software podjęło próbę stworzenia gry na podstawie prozy Andrzeja Sapkowskiego. Projekt ten jednak nigdy nie ujrzał światła dziennego, a jego anulowanie było wynikiem serii niefortunnych decyzji i braku doświadczenia.

    Key Takeaways

    • W 1996 roku studio Metropolis Software uzyskało zgodę na stworzenie gry o Wiedźminie.
    • Anulowanie projektu było spowodowane "absolutnym idiotyzmem" – rozproszeniem sił na cztery gry jednocześnie.
    • Problemy finansowe zmusiły studio do współpracy z wydawcą TopWare Interactive.
    • Niemiecki wydawca nie widział potencjału w marce i postawił na inne gatunki.
    • Adrian Chmielarz, współzałożyciel Metropolis, nie żałuje decyzji, ciesząc się z sukcesu CD Projekt RED.

    The Genesis of a Lost Project

    Pomysł na grę o Wiedźminie zrodził się podczas spotkania Adriana Chmielarza, współzałożyciela Metropolis Software, z Andrzejem Sapkowskim na jednym z konwentów. Pisarski wyraził zgodę na stworzenie gry, a studio rozpoczęło prace nad ambitną przygodówką w trójwymiarze. Niestety, entuzjazm nie szedł w parze z rozsądnym planowaniem.

    The "Absolute Idiocy" of Spreading Too Thin

    Adrian Chmielarz sam określa decyzje studia jako "absolutny idiotyzm". Zamiast skupić się na jednym, dużym projekcie, jakim była gra o Wiedźminie, Metropolis Software rozproszyło swoje siły, rozpoczynając prace nad czterema różnymi tytułami jednocześnie. Takie podejście szybko doprowadziło do problemów finansowych i postawiło studio na krawędzi bankructwa.

    The Publisher’s Decision

    Sytuację studia uratować miała umowa z niemieckim wydawcą, TopWare Interactive. Inwestor zgodził się sfinansować produkcję, ale narzucił swoje warunki: studio musiało wybrać projekty, które rokowały na rynku, a resztę anulować. Chmielarz chciał kontynuować prace nad Wiedźminem, jednak przedstawiciele TopWare nie widzieli potencjału w tej polskiej marce, zwłaszcza na swoim rodzimym rynku. Nie znali twórczości Sapkowskiego i nie obchodziły ich jego książki – liczyły się przede wszystkim sprzedażowe wyniki.

    Strategy Over Geralt

    Wydawca podjął decyzję opartą na analizie rynku. Strategie czasu rzeczywistego cieszyły się wówczas dużą popularnością w Niemczech, dlatego to właśnie ten gatunek otrzymał priorytet. Wiedźmin ustąpił miejsca grze RTS, która gwarantowała szybszy zwrot z inwestycji. Chmielarz przyznaje, że choć chciał zachować grę o łowcy potworów, wydawca był nieugięty.

    A Happy Ending for the Franchise

    Choć skasowanie gry Metropolis Software było bolesne dla twórców, paradoksalnie mogło wyjść całej branży na dobre. Prawa do marki trafiły ostatecznie do CD Projekt RED, co zaowocowało jedną z najlepszych serii RPG w historii. Adrian Chmielarz nie żałuje tamtej decyzji, ciesząc się, że Wiedźmin trafił w ręce studia, które stworzyło grę na miarę swoich marzeń i odniosło światowy sukces.

    Sources

  • Wiedźmin: Legacy – nowa gra planszowa CD Projekt Red bije rekordy i zapowiada epicką kampanię

    Wiedźmin: Legacy – nowa gra planszowa CD Projekt Red bije rekordy i zapowiada epicką kampanię

    Jeśli myśleliście, że świat Wiedźmina zamyka się na grach komputerowych i serialu, to mamy dla was niespodziankę. A właściwie, to CD Projekt Red i polskie studio Go On Board mają. Oficjalnie zapowiedzieli właśnie 'Wiedźmin: Legacy’, nową kooperacyjną grę planszową, która już zdążyła zrobić niemałe zamieszanie. I nie mówię tu o zwykłym szumie marketingowym.

    O co w tym wszystkim chodzi? Wyobraźcie sobie tę ponurą scenę po ataku na Kaer Morhen. Szkoła Wilka leży w gruzach. Gra przenosi nas właśnie w ten moment, gdzie my, jako gracze, wcielamy się w garstkę ocalałych wiedźminów. Naszym zadaniem nie jest jednak tylko opłakiwanie straty. Musimy wyruszyć do Królestwa Kaedwen, żeby zbadać pewien… no, powiedzmy, że bardzo niepokojący spisek. To nie będzie zwykłe spacerowanie po mapie. Zapowiada się nieliniowa kampania z tak zwanymi mechanikami 'legacy’. Co to oznacza w praktyce? Wasze decyzje, wygrane i przegrane bitwy, a nawet straty towarzyszy, będą trwale zmieniać grę. Przyklejacie naklejki na planszę, niszczycie karty, otwieracie nowe pudełka z zawartością. To doświadczenie, które ewoluuje wraz z wami przez wiele sesji.

    I tu dochodzimy do rzeczy, która naprawdę zwala z nóg. Zanim gra w ogóle trafi do masowej produkcji, twórcy uruchomili kampanię crowdfundingową na platformie Gamefound. I co się stało? No cóż, tylko to, że stała się największą europejską kampanią crowdfundingową w historii gier planszowych. Nieźle, prawda? Zebrali ponad 10,4 miliona euro od ponad 25 tysięcy wspierających. To nie są liczby, które się ignoruje. To pokazuje ogromne głody fanów na wysokiej jakości planszówkę osadzoną w tym uniwersum.

    A co dostaną ci fani za swoje wsparcie? Oprócz oczywistej, bogatej gry, twórcy dodają kilka naprawdę ciekawych elementów. Będzie dostępna dedykowana aplikacja narracyjna – i to aż w siedmiu językach, w tym oczywiście po polsku. Ma ona prowadzić nas przez fabułę, dostarczać tła i budować atmosferę, tak żebyśmy jeszcze głębiej zanurzyli się w tej opowieści. Dla kolekcjonerów przygotowano też ekskluzywną miniaturkę, która na pewno będzie ozdobą niejednej półki.

    Article image

    Co jest dla mnie osobiście najciekawsze w tym projekcie? To połączenie sił. Z jednej strony mamy CD Projekt Red, strażników lore Wiedźmina, którzy dbają, żeby wszystko zgadzało się z duchem świata Sapkowskiego i ich własnych gier. Z drugiej – Go On Board, studio z Krakowa, które ma już na koncie kilka udanych planszówek i wie, jak zrobić grę, która jest nie tylko ładna, ale i dobrze działa mechanicznie. To nie jest zwykłe licencjobranie. To wygląda na prawdziwą współpracę.

    ’Więdźmin: Legacy’ ma być grą dla 1 do 4 graczy, co jest świetną wiadomością dla samotnych wilków, które wolą tropić potwory we własnym towarzystwie. Kooperacyjny aspekt sugeruje, że będziemy musieli ze sobą współpracować, może specjalizować naszych wiedźminów, żeby przetrwać w nieprzyjaznym świecie. Kampania ma oferować mnóstwo godzin rozgrywki, a mechaniki legacy gwarantują, że każda kampania będzie unikalna. Raz podjętej decyzji nie da się cofnąć – zupełnie jak w prawdziwym życiu wiedźmina.

    Czy to będzie hit? Patrząc na entuzjazm podczas zbiórki i głód fanów na więcej treści z uniwersum Wiedźmina, wszystkie znaki na niebie i ziemi – przepraszam, w Kaedwen – na to wskazują. To nie jest kolejna prosta gra przygodowa. To ambitny projekt, który chce przenieść głębię i klimat świata Wiedźmina na nasze stoły. Pozostaje tylko uzbroić się w cierpliwość, poczekać na premierę i przygotować miejsce na półce. Bo wygląda na to, że nadchodzi coś naprawdę dużego.

    Źródła