W sieci wrze po kolejnych zapowiedziach zamknięcia serwerów gier typu live-service, które gasną jak przydrożne ogniki, często zaledwie kilka miesięcy po premierze. Pytanie o sens inwestowania ogromnych środków w projekty skazane na szybki zapłon i rychłą śmierć jest w pełni uzasadnione. W ferworze tej dyskusji warto jednak spojrzeć na drugi biegun tego zjawiska. Istnieje bowiem studio, które od lat buduje swój sukces na filozofii dokładnie przeciwnej: tworzeniu tytułów z myślą o dekadach, a nie kwartałach. To CD Projekt RED, a jego flagowy produkt, Wiedźmin 3: Dziki Gon, jest żywym dowodem na to, że długowieczność gry wcale nie jest mitem.
Podczas gdy jedne studia licytują się, kto szybciej wyłączy niedoszły hit, polski deweloper ogłosił właśnie rekordowe wyniki finansowe za 2025 rok. To nie przypadek, lecz wynik konsekwentnej strategii.
Filozofia długiego życia: Wiedźmin 3 jako perpetuum mobile
Ostatnie dane finansowe CD Projekt RED są wymowne. Grupa kapitałowa w 2025 roku osiągnęła przychody na poziomie 867 mln zł, a zysk netto z działalności kontynuowanej wzrósł o 18% rok do roku, przekraczając pół miliarda złotych. Co napędza tę maszynę? W dużej mierze właśnie niesłabnąca sprzedaż Wiedźmina 3: Dziki Gon – gry, która miała premierę… w 2015 roku.
To dziesięcioletnie dzieło wciąż generuje stabilne, wysokie przychody, obok odrodzonego Cyberpunka 2077. Prezes Michał Nowakowski nie pozostawia wątpliwości: „Utrzymanie tak solidnej dynamiki sprzedaży wiele lat po premierach buduje naszą stabilność finansową. Pozwala nam ona z pełnym komfortem finansować równoległą produkcję kilku tytułów klasy AAA”. Ta stabilność to luksus, o którym mogą tylko pomarzyć twórcy kolejnych efemerycznych gier-usług.
- Skąd ta trwałość? Sekret nie tkwi w tajemnej formule, lecz w fundamentach, o których wiele studiów zdaje się zapominać: głęboko przemyślany świat, angażująca narracja, rozgrywka stawiająca na jakość, a nie przymusową powtarzalność, oraz szacunek dla gracza wyrażający się w potężnych, darmowych aktualizacjach i uczciwych rozszerzeniach. Gracze wracają do Rivii nie z poczucia obowiązku czy strachu przed utratą włożonego czasu (FOMO), ale z autentycznej chęci ponownego przeżycia tej przygody. Albo poznania jej po raz pierwszy.
Gotówka na przyszłość, nie na gaszenie pożarów
Podczas gdy inne firmy przeznaczają budżety na utrzymanie serwerów dla kilkuset graczy i desperackie próby ratowania nieudanych projektów, CD Projekt RED zgromadził pod koniec 2025 roku ponad 1,3 mld zł w gotówce, lokatach i obligacjach. Te zasoby nie służą przetrwaniu, lecz inwestycjom.
Finansują one przyszłość uniwersum Wiedźmina, w tym długo wyczekiwany nowy rozdział (potocznie zwany Witcher 4 lub Project Polaris), oraz inne projekty. To dowód na wiarę w długoterminową wartość własnej marki. Firma nie musi co kwartał szukać nowego hitu, ponieważ ma ten dotychczasowy, który wciąż napędza sprzedaż. Daje to przestrzeń do kreatywnego ryzyka i skupienia na jakości, a nie tylko na szybkim zwrocie z inwestycji.
Nowy, ambitny cel: 5 miliardów zysku i wiara w legendę
Najlepszym symbolem tej filozofii jest nowy, niezwykle ambitny cel finansowy, który CD Projekt zaproponował akcjonariuszom na lata 2026–2029. Spółka planuje osiągnąć 5 mld zł skumulowanego zysku netto. To pięciokrotnie więcej niż poprzedni, i tak już bardzo wymagający cel.
Dlaczego to takie ważne? Ten plan nie opiera się na założeniu wydania pięciu nowych gier-usług w nadziei, że któraś z nich odniesie sukces. Opiera się na przekonaniu, że istniejące dzieła – zwłaszcza z uniwersum Wiedźmina – będą wciąż sprzedawać się znakomicie, a nowe, nad którymi trwają prace, dołożą do tego cegiełkę najwyższej jakości. To plan oparty na zaufaniu do marki, historii i lojalności społeczności, którą się zdobyło, a nie którą próbuje się do czegoś zmuszać.
Lekcja dla branży: jakość kontra krótkoterminowy hazard
Dyskusja o grach takich jak Hyenas czy Concord często sprowadza się do rachunku ekonomicznego: zakłada się, że wystarczy, by jeden taki tytuł stał się nowym Fortnite, a straty na kilkunastu innych zostaną zrekompensowane. To podejście hazardowe, w którym graczem jest studio, a stawką setki miejsc pracy i miliony dolarów budżetu.
CD Projekt RED pokazuje inną drogę. Mniej spektakularną w krótkim terminie, ale niezwykle skuteczną w długiej perspektywie. Zamiast stawiać wszystko na jedną kartę kolejnego klona popularnego gatunku, można konsekwentnie budować wartość. Wiedźmin 3 nie był projektem „bezpiecznym”. W momencie premiery jego ogrom, głębia i podejście do gatunku RPG były ryzykowne. Ryzyko to jednak opierało się na wierze w siłę opowieści i jakość wykonania, a nie na ślepym trafie rynkowej koniunktury.
Gdy deweloperzy kolejnych nieudanych gier live-service obwiniają graczy o „niezrozumienie” czy „brak wsparcia”, polskie studio stanowi żywy kontrprzykład. Społeczność nie opuszcza gier, które dają jej powód, by zostać. Inwestuje w nie emocje, czas i – co za tym idzie – pieniądze, rok po roku.
Podsumowanie: czas nie na zmiany, lecz na powrót do źródeł
Czy zatem tworzenie gier, które za chwilę zostaną wyłączone, ma sens? Z czysto księgowego, hazardowego punktu widzenia – być może dla niektórych korporacji tak. Jako główny plan biznesowy to jednak ślepa uliczka, prowadząca do wypalenia zespołów, rozczarowania graczy i utraty zaufania.
Sukces CD Projekt RED, napędzany przez dziesięcioletnią grę, jest jasnym sygnałem: to nie czas na kolejne, puste zmiany kierunku. To czas na powrót do fundamentów. Na inwestycję w trwałą, angażującą treść, która trafi do odbiorców na lata. Na budowanie relacji z graczem, a nie jego eksploatację. Na tworzenie dzieł, do których chce się wracać, a nie takich, od których chce się uciec przed wyłączeniem serwerów.
Wiedźmin przetrwał, bo był opowieścią, a nie usługą. Jego świat był miejscem, a nie poczekalnią do kolejnych mikropłatności. W tym może tkwić najprostsza, a jednocześnie najtrudniejsza do zrealizowania lekcja dla całej branży. Nie chodzi o to, by gra działała „już”, ale by była aktualna „zawsze”. Przynajmniej w sercach graczy. A wtedy finanse, jak pokazują rekordy z 2025 roku, przyjdą same.