Głos Geralta z Rivii, słyszany przez setki godzin w trzech głównych grach CD Projekt RED, należy do Douga Cockle'a. Amerykański aktor, który odcisnął niezatarte piętno na postaci, postanowił w końcu usiąść po drugiej stronie ekranu. Okazuje się, że sam przeszedł Wiedźmina 3: Dziki Gon od początku do końca, zdobywając to, co uważa za najlepsze zakończenie. Jego doświadczenia jako gracza są jednak zaskakująco… ludzkie. Szczególnie jedna, kultowa już misja, wprawiła go w prawdziwą irytację.
Głos, który stał się legendą
Zanim przejdziemy do jego przygód w grze, warto przypomnieć, kim jest człowiek stojący za chrapliwym "Hmm" i "Jebać to". Doug Cockle, Amerykanin mieszkający w Wielkiej Brytanii, podkładał głos Geraltowi w całej oryginalnej trylogii: od pierwszej gry z 2007 roku, przez Zabójców Królów, aż po epopeję Dziki Gon z 2015 roku. Swojego bohatera podjął się nawet w filmie animowanym Wiedźmin: Syreny z głębin.
Jego praca została doceniona licznymi nagrodami, w tym NAVGTR za Rolę w Dramacie (Wiedźmin 3, 2016) i Złotym Dżojstikiem za Najlepszy Występ (dodatek Krew i Wino, 2016). Był też nominowany do BAFTA oraz nagród DICE. W krótkim czasie jego głos stał się synonimem białowłosego wiedźmina, definiując postać dla milionów graczy na całym świecie.
Osobiste przejście i "najlepsze" zakończenie
W wywiadzie dla kanału GoatedSynro na YouTube, Cockle zdradził, że udało mu się przejść całą grę jeden raz. "Nie mam dość czasu w życiu, żeby znaleźć wszystkie zakończenia" – przyznał szczerze. Za to za pierwszym razem trafił na finał, który sam chciał osiągnąć.
Nie zaglądał do poradników, nie szukał wszystkich rozwiązań. Po prostu grał, kierując się intuicją i swoim wyczuciem postaci, którą przez tyle lat ożywiał. "Wiedziałem, jakie zakończenie chcę uzyskać. Nie znałem wszystkich, nie wiedziałem dokładnie, co CD Projekt Red dla nas przygotował w zależności od wyborów, ale wiedziałem, że jedną z możliwości jest to, że Geralt skończy z Triss, a Ciri zostanie wiedźminem i wszyscy będą żyli długo i szczęśliwie. I to właśnie dostałem" – opowiadał.
To właśnie finał, w którym Ciri zostaje wiedźminem, a Geralt wiąże się z Triss Merigold, uznał za swój osobisty, najlepszy. Co ciekawe, wielu fanów zgadza się z tym pierwszym założeniem – los, w którym Ciri przeżywa i podąża śladami przybranego ojca, jest powszechnie uznawany za najbardziej optymistyczny. Gorące debaty toczą się zwykle o wybór partnerki życiowej dla Geralta. I tu Cockle ma bardzo konkretne zdanie.
Ranking romansów: Shani na czele, Yennefer w tyle
Aktor nie ograniczył się tylko do opowieści o zakończeniu. W tym samym wywiadzie ujawnił swój osobisty ranking romansów dostępnych w grze. Wynik może zaskoczyć zagorzałych "Team Yen" i "Team Triss".
Na pierwszym miejscu, ku zdziwieniu wielu, postawił… Shani. Jako powody podał, że była "dobrą zabawą" i jako jedyna naprawdę kochała Geralta, nie oczekując niczego w zamian. Drugie miejsce zajęła Triss Merigold. Cockle przyznał, że preferuje jej rudą czuprynę, a sam związek opisuje jako "przyjaciół z benefitami", który ma w jego odczuciu lżejszą, przyjemniejszą dynamikę.
Dopiero na trzeciej pozycji znalazła się Yennefer z Vengerbergu. Aktor porównał ją stylizując nieco żartobliwie do "zrzędliwej mamy", co jasno wskazuje, którą relację uważa za bardziej męczącą. Na samym końcu listy umieścił Syannę z dodatku Krew i Wino, którą po prostu określił mianem "psychopatki". "Jestem stronniczy wobec rudych" – podsumował ze śmiechem swoje preferencje.
Ulubione lokacje: Skellige i Kaer Morhen
Cockle zrobił też przegląd głównych regionów Wiedźmina 3. Jego niekwestionowanym faworytem zostały surowe wyspy Skellige. Zachwycał się tamtejszą atmosferą, historią Cracha an Craite i ogólnie możliwościami eksploracji. Na drugim miejscu postawił Kaer Morhen – starą siedzibę wiedźminów. Docenił możliwość odkrywania "domu" Geralta i wspominał z uśmiechem legendarną sekwencję pijackiej zabawy i przebierania się w damskie ciuchy.
Nieco niżej, za Toussaint i Novigradem, uplasował się Velen. I choć docenił mroczny klimat tego bagnistego królestwa, szczególnie Kulasawy Błoto, to jedna rzecz skutecznie psuła mu odbiór tej lokacji.
"To doprowadzało mnie do szału": problem z Krwawym Baronem
Tu dochodzimy do sedna sprawy. Quest "Krwawy Baron", powszechnie uważany za jeden z największych arcydzieł narracji w historii RPG-ów, dla samego głosu Geralta był źródłem frustracji. Nie chodziło mu o fabułę – tę oczywiście chwalił – ale o… logistykę.
"Krwawy Baron, ten quest doprowadzał mnie do szału na początku, ponieważ było to zanim uzyskałem dostęp do, lub zanim odkryłem możliwość szybkiej podróży w świecie. Więc po prostu jeździłem moim cholernym koniem w górę i w dół tego wzgórza. W pewnym momencie musisz zostawić Płotkę, a potem po prostu biegasz pod górę. I to było tylko w górę i w dół, w górę i w dół, to doprowadzało mnie do obłędu" – opisywał swoje doświadczenia.
Ironia polega na tym, że nawet odblokowanie szybkiej podróży nie do końca by rozwiązało problem, ponieważ punkt przyspieszonej podróży w Czerwonej Przystani i tak nie znajduje się wystarczająco blisko samego barona, by uniknąć wspinaczki. To szczere, przyziemne spojrzenie na mechanikę gry, znane każdemu graczowi, który choć raz wpadł w podobną pętlę podróży, jest niezwykle refreshing. Okazuje się, że nawet ikoniczny głos postaci nie jest odporny na drobne niedogodności projektowe.
Wciąż emocjonalny i zaangażowany
Co ważne, Cockle wciąż z ogromnym entuzjazmem mówi o uniwersum Wiedźmina. W innym materiale, dla kanału Fall Damage, rozważał ewolucję Geralta na przestrzeni gier. Zauważył, że z czasem postaci pozwalano okazywać coraz więcej emocji i humoru. "Gdyby cały czas był tylko opryskliwy i ponury, nie bylibyśmy w stanie się z nim utożsamić" – stwierdził trafnie.
Właśnie to połączenie surowości z ludzkimi odruchami, które Cockle tak umiejętnie wcielał w głosie, uczyniło Geralta tak przekonującą postacią. A fakt, że sam aktor zasiadł do gry i przeżywał te same radości oraz irytacje co zwykli gracze, tylko potwierdza, jak doskonale CD Projekt Red zbudowało ten świat.
Podsumowanie: Gracz jak każdy inny
Historia Douga Cockle'a to świetne przypomnienie, że za wielkimi postaciami stoją prawdziwi ludzie. Jego przejście Wiedźmina 3 pokazuje, że nawet ten, który dał głos legendzie, może paść ofiarą powtarzalnych wędrówek po tym samym wzgórzu. Jego osobiste wybory – Shani przed Triss, Skellige przed wszystkimi, irytacja logistyką w Velen – są tak samo subiektywne i prawdziwe jak u każdego z nas.
To dowód na uniwersalność doświadczeń graczy i siłę dobrej gry, która potrafi zaangażować nawet kogoś, kto zna ją od podszewki. Cockle nie był tu aktorem od pracy, był po prostu graczem. I, szczerze, któż z nas nie przeklinał czasem pod nosem, biegając po tej samej trasie po raz dziesiąty? Najlepszy Geralt okazał się po prostu jednym z nas.
